من ، تو و یه عالمه حرف

در افسانه‏ها آمده، روزی كه خداوند جهان را آفرید، فرشتگان مقرب را به بارگاه خود فراخواند و از آنها خواست تا برای پنهان كردن راز زندگی پیشنهاد بدهند. یكی از فرشتگان به پروردگار گفت: خداوندا، آنرا در زیر زمین مدفون كن. فرشته دیگری گفت: آنرا در زیر دریاها قرار بده. و سومی گفت: راز زندگی را در كوه‏ها قرار بده.
ولی خداوند فرمود: اگر من بخواهم به گفته‏های شما عمل كنم، فقط تعداد كمی از بندگانم قادر خواهند بود آنرا بیابند، در حالی كه من میخواهم راز زندگی در دسترس همه بندگانم باشد. در این هنگام یكی از فرشتگان گفت: فهمیدم كجا، ای خدای مهربان، راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده، زیرا هیچكس به این فكر نمی‏افتد كه برای پیدا كردن آن باید به قلب و درون خودش نگاه كند.
و خداوند این فكر را پسندید.

نوشته شده توسط من و دلم در سه شنبه 1386/10/04 ساعت 1:31 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

روزی ، روزگاری پادشاهی 4 همسر داشت. ...

او عاشق و شیفته همسر چهارمش بود. با دقت و ظرافت خاصی با او رفتار می کرد و او را با جامه های گران قیمت و فاخر می آراست و به او از بهترین ها هدیه میکرد. همسر سومش را نیز بسیار دوست می داشت و به خاطر داشتنش به پادشاه همسایه فخر فروشی می کرد. اما همیشه می ترسید که مبادا او را ترک کند و نزد دیگری رود. همسر دومش زنی قابل اعتماد، مهربان، صبور و محتاط بود. هر گاه که این پادشاه با مشکلی مواجه می شد، فقط به او اعتماد می کرد و او نیز همسرش را در این مورد کمک می کرد. همسر اول پادشاه، شریکی وفادار و صادق بود که سهم بزرگی در حفظ و نگهداری ثروت و حکومت همسرش داشت. او پادشاه را از صمیم قلب دوست می داشت، اما پادشاه به ندرت متوجه این موضوع می شد .
روزی پادشاه احساس بیماری کرد و خیلی زود دریافت که فرصت زیادی ندارد. او به زندگی پر تجملش می اندیشید و در عجب بود و با خود میگفت " من 4 همسر دارم ، اما الان که در حال مرگ هستم ، تنها مانده ام ."
بنابراین به همسر چهارمش رجوع کرد و به او گفت" من از همه بیشتر عاشق تو بوده ام. تو را صاحب لباسهای فاخر کرده ام و بیشترین توجه من نسبت به تو بوده است. اکنون من در حال مرگ هستم، آیا با من همراه میشوی؟ " او جواب داد "به هیچ وجه !" و در حالی که چیز دیگری میگفت از کنار او گذشت. جوابش همچون کاردی در قلب پادشاه فرو رفت. پادشاه غمگین، از همسر سوم سئوال کرد و به او گفت "در تمام طول زندگی به تو عشق ورزیده ام، اما حالا در حال مرگ هستم. آیا تو با من همراه میشوی؟" او جواب داد " نه، زندگی خیلی خوب است و من بعد از مرگ تو دوباره ازدواج خواهم کرد ." قلب پادشاه فرو ریخت و بدنش سرد شد. بعد به سوی همسر دومش رفت و گفت " من همیشه برای کمک نزد تو می آمدم و تو همیشه کنارم بودی. اکنون در حال مرگ هستم. آیا تو همراه من می آیی؟ او گفت " متأ سفم! در این مورد نمیتوانم کمکی به تو بکنم، حداکثر کاری که بتوانم انجام دهم این است که تا سر مزار همراهت بیایم ". جواب او همچون گلوله هایی از آتش پادشاه را ویران کرد. ناگهان صدایی او را خواند، "من با تو خواهم آمد، همراهت هستم، فرقی نمی کند به کجا روی، با تو می آیم ." پادشاه نگاهی انداخت، همسر اولش بود ! او به علت عدم توجه پادشاه و سوءتغذیه، بسیار نحیف شده بود. پادشاه با اندوهی فراوان گفت: ای کاش زمانی که فرصت بود به تو بیشتر توجه می کردم .
در حقیقت، همه ما در زندگی کاری خویش 4 همسر داریم . همسر چهارم ما سازمان ما است. بدون توجه به این که تا چه حد برایش زمان و امکانات صرف کرده ایم و به او پرداخته ایم، هنگام ترک سازمان و یا محل خدمت، ما را تنها می گذارد . همسر سوم ما، موقعیت ما است که بعد از ما به دیگران انتقال می یابد . همسر دوم ما، همکاران هستند . فرقی نمی کند چقدر با هم بوده ایم، بیشترین کاری که می توانند انجام دهند این است که ما را تا محل بعدی همراهی کنند . همسر اول ما عملکرد ما است. اغلب به دنبال ثروت، قدرت و خوشی از آن غفلت مینماییم. در صورتی که تنها کسی است که همه جا همراهمان است .
*همین حالا احیاءش کنید، بهبودش ببخشید و مراقبش باشید.

نوشته شده توسط من و دلم در یکشنبه 1386/10/02 ساعت 22:26 موضوع نکات آموزنده | لینک ثابت

نه از خاکم، نه از بادم

چه امیدی ...

چه فردایی ...

اگر خوشحال، اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی...

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/09/26 ساعت 1:18 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

جاری ساختن کلمات برای به زبان آوردن آسان است.

نوشته شده توسط من و دلم در چهارشنبه 1386/09/21 ساعت 0:28 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

سلام دوستان

یک شعر بسیار بسیار زیبا از مولانا براتون نوشتم.. امیدوارم شما هم مثل من لذت ببرید ...

ممنون از دریای لطف شما

زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن                  گردشـــی در کوچــه باغ راز کن.

هر که عشقش در تماشا نقش بست                  عینک بد بینی خود را شکسـت.

علـت عـاشــــق زعـلتــها جــداســـت                  عشق اسطرلاب اسرار خداست

من مـیـــان جســـمها جــان دیـــده ام                  درد را افکنـــده درمـان دیـــده ام

دیــــده ام بــر شـــاخه احـســـاســها                  می تپــد دل در شمیــــم یاسها

زنــدگــی موسـیـقـی گنـجشـکهاست                  زندگی باغ تماشـــای خداســت

گـــر تـــو را نــور یـقیــــن پیــــــدا شود                  می تواند زشــت هم زیبا شــود

حال من ,در شهر احسـاسم گم است                 حال من ,عشق تمام مردم است

زنـدگــی یــعنـی همیـــــــن پــروازهــا                  صبـــح هـا , لبـخند هـا , آوازهـــا

ای خــــطوط چهــــره ات قـــــــرآن من                  ای تـو جـان جـان جـان جـان مـن

با تـــو اشــــعارم پـر از تــو مــی شـود                  مثنوی هایـم همــه نو می شـود.

حرفـهایـم مــــرده را جــــان می دهــد                  واژه هایـم بوی بـاران می دهـــد.

نوشته شده توسط من و دلم در شنبه 1386/09/10 ساعت 22:2 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

خدایا
مرا مثل هندو
مرا مثل بودا بسوزان
و خاکستر آخرین نغمه های مرا
بر سر خاک مرده بپاش
بر سر خاک بی معرفت
که تا آخرین لحظه حالی نپرسید از من.

من از نسل فرهاد و فریاد بودم
درخت تنم را بسوزان
کمی از صدای مرا در دل بیستون دفن کن
کنار صداهایی از جنس فرهاد و فریاد.

خدایا
مرا مثل هندو
مرا مثل بودا
غریبانه
در غربت رنگ ها و صداها بسوزان
و خاکستر آخرین نغمه های مرا
بر سر خاک مرده بپاش
به آقای شب هم بگو که خطر رفع شد
من مرده ام !

* وصیت - وحید امیری - شهریور 1381

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/09/05 ساعت 11:1 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان

نه به دستی ظرفی چرک می کنند

نه به حرفی دلی را آلوده

تنها به شمعی قانعند

* خوش به حالشون

نوشته شده توسط من و دلم در پنجشنبه 1386/09/01 ساعت 0:34 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می‌رود
وان دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/08/28 ساعت 1:39 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

چه امیدها که بر تار مویی بسته بودم

چه سوداها که در سر نمی‌پروراندم

چه حسرت‌ها که به چشم می‌دیدم

و چه آرزوها که در ذهن نمی خواندم

افسوس که بر باد شد و رفت

افسوس که با نگاهی بر باد رفت

افسوس که با کلامی رشته رویا ها پاره شد

افسوس که دست ستمگر باد ریشه‌هایم را از خاک بر آورد

افسوس که جور زمانه گرد بر چهره‌ام نگاشت

افسوس ...

چه نواها که با امید خواندم

چه سوزها که با باد گفتم

چه اشک‌ها که با ابر قسمت کردم

افسوس ...

افسوس که سرابی بیش نبود

دریای بی منتهای وصال

افسوس که نوایم در گلویم خاموش شد

افسوس که باد سوز دل مرا ننشنید

افسوس که ابر بغضش را نشکست

چه عبث پیمودم

چه خیالی .... چه خیالی ،

دل من در رویاست

زندگی در جنگ است !!

من از جفای روزگار نهراسیدم

مرا از جور زمانه باکی نیست

دروود بر سختی‌ها

دروود بر زندگی

دروود بر باد

دروود بر ابر

دروود بر امید

    دروود بر بلندای جفای روزگار

نوشته شده توسط من و دلم در جمعه 1386/08/25 ساعت 2:46 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

چندين سال پيش، دختري نابينا زندگي مي كرد كه به خاطر نابينا بودن از خويش متنفر بود. او از همه نفرت داشت الا نامزدش.
روزي به پسر گفت كه اگر روزي بتواند دنيا را ببيند، آن روز روز ازدواجشان خواهد بود. تا اينكه سرانجام شانس به او روي آورد و شخصي حاضر شد تا يك جفت چشم به دختر اهدا كند. آنگاه بود كه توانست همه چيز، از جمله نامزدش را ببيند.
پسر شادمانه از دختر پرسيد: آيا زمان ازدواج ما فرا رسيده؟ دختر وقتي كه ديد پسر نابيناست، شوكه شد! بنابراين در پاسخ گفت: "متاسفم، نمي تونم باهات ازدواج كنم، آخه تو نابينايي."
"پسر در حالي كه به پهناي صورتش اشك مي ريخت، سرش را پايين انداخت و از كنار تخت دختر دور شد. بعد رو به سوي دختر كرد و گفت:

" ازت خواهش مي كنم مراقب چشمان من باشي."

نوشته شده توسط من و دلم در سه شنبه 1386/08/22 ساعت 14:21 موضوع نکات آموزنده | لینک ثابت

به دنبال کدامین قصه و افسانه میگردی؟!

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/08/21 ساعت 13:58 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

دوباره غروب جمعه شد و من دلم خیلی گرفته

اومدم اینجا یکم درد و دل کنم ...

از همتون ممنونم که نوشته هامو میخونین

دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم

شکنجه میشم از خودم نمیتونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها رو سینه من اومده

آخ داره باورم میشه خنده به ما نیومده

نوشته شده توسط من و دلم در جمعه 1386/08/18 ساعت 17:15 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

بود و نبودم شدی ، همه وجودم شدی ...

 اگه بخوای بری از پیشم ، یه عاشقی دلشکسته ام !

* من با تو ام

نوشته شده توسط من و دلم در پنجشنبه 1386/08/17 ساعت 17:49 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

یه دروغ بزرگ :

 من خیلی حالم خوبه ، همه چیز عالی پیش میره ... !!!

* دروغ چیز بدیه...!   

نوشته شده توسط من و دلم در پنجشنبه 1386/08/17 ساعت 10:8 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

پشتش سنگین بود و جاده های دنیا طولانی، می دانست که همیشه جز اندکی از بسیار را نخواهد

رفت. آهسته آهسته می خزید. دشوار و کند... و دورها همیشه دور بود.

سنگ پشت، تقدیرش را دوست نمی داشت و آن را چون اجباری بر دوش می کشید. پرنده ای در

آسمان پر زد، سبک؛ و سنگ پشت رو به خدا کرد و گفت : این عدل نیست، این عدل نیست. کاش

پشتم را این همه سنگین نمی کردی، من هیچگاه نمی رسم، هیچگاه... و در لاک سنگی خود خزید

به نیت نا امیدی.

خدا سنگ پشت را از روی زمین بلند کرد. زمین را نشانش داد. کره ای کوچک بود. و گفت : نگاه کن،

ابتدا و انتها ندارد. هیچ کس نمی رسد. چون رسیدنی در کار نیست،‌فقط رفتن است. حتی اگر اندکی.

و هر بار که می روی رسیده ای و باور کن انچه بر دوش توست تنها لاکی سنگی نیست، تو پاره ای از

هستی را بر دوش می کشی. پاره ای از مرا.

خدا سنگ پشت را بر زمین گذاشت. دیگر نه بارش چندان سنگین بود و نه راه ها چندان دور؛ سنگ

پشت به راه افتاد و گفت : رفتن؛ حتی اگر اندکی. و پاره ای از «او» را بر دوش کشید.

* نا امید نباش بچه جون - به خدا توکل کن و برو !

نوشته شده توسط من و دلم در چهارشنبه 1386/08/16 ساعت 23:58 موضوع نکات آموزنده | لینک ثابت

بهش گفتم :

نوشته شده توسط من و دلم در سه شنبه 1386/08/15 ساعت 20:30 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

خیلی هوای مردن کردم !
دعا کنید بمیرم یه سور حسابی میدم بهتون .. !!!!!

ای خداااااااااااااااا ...

اگه خود کشی گناه نبود ... چه حالی میداد !
رگمو میزدم و خونمو می پاشیدم به در و دیوار و روی  آیینه با خونم مینوشتم : من و دلم!

* بمیر بابا !

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/08/14 ساعت 23:36 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

از دست تو نیست،دل من از گریه پره

نوشته شده توسط من و دلم در شنبه 1386/08/12 ساعت 17:3 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند.

هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم

زیرا چو زاهدان سیه كار خرقه پوش

پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود

بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا

نام خدا نبردن از آن به كه زیر لب

بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا

ما را چه غم كه شیخ شبی در میان جمع

بر رویمان ببست به شادی در بهشت

او می گشاید ... او كه به لطف و صفای خویش

گوئی كه خاك طینت ما را ز غم سرشت

توفان طعنه خنده ما را ز لب نشست

كوهیم و در میانه دریا نشسته ایم

چون سینه جای گوهر یكتای راستیست

زین رو بموج حادثه تنها نشسته ایم

مائیم ... ما كه طعنه زاهد شنیده ایم

مائیم ... ما كه جامه تقوی دریده ایم

زیرا درون جامه بجز پیكر فریب

زین هادیان راه حقیقت ندیده ایم!

آن آتشی كه در دل ما شعله می كشید

گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود

دیگر بما كه سوخته ایم از شرار عشق

نام گناهكاره رسوا! نداده بود

بگذار تا به طعنه بگویند مردمان

در گوش هم حكایت عشق مدام! ما

«هرگز نمیرد آنكه دلش زنده شد بعشق

ثبت است در جریده عالم دوام ما»

* راستی عشق از نظر شما چه معنی میده ؟!

نوشته شده توسط من و دلم در شنبه 1386/08/12 ساعت 7:36 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

زندگی یعنی گذشتن از پستی و بلندیها و کسی در زندگی موفق هست که به سلامت از این پستی و بلندیها بگذرد .

زندگی یعنیبا هم تفاهم داشتن ،به هم عشق ورزیدن .

زندگی یعنی شکیبایی بردباری

زندگی همانند سفری است درازا پر از آه و درد پر از شادی و شعف .

زندگی یعهنی پروتز به سوی خوشبختی

زندگی سبد گل است آن رابه دیگران نیز هدیه کنیم

زندگی همچون ریسمانی در قعر چاه است پس بیاید همگی به ریسمان الهی پنا ببریم

زندگی مبادله عواطف است

زندگی سفر است پس بیایید همسفران خوبی برای دیگران باشیم

زندگی ساعت خوش با هم بودن است

زندگی آب روان است پس بیایید آب را گل نکنیم

زندگی رودخانه ای است پر پیچ و خم که در مسیری به سوی خشکی می رود و در مسیری به اقیانوس بیکران حق

زندگی گذرگاه پر پیچ و خم ناکامی ها و مرارت ها و زمانی مسیر خوشبختیها است

در زندگی برای رسیدن به خوشبختی باید همانند کوه استوار بود

در زندگی برای رسیدن به خوشبختی باید از هفت خوان سختیها عبور کرد

نوشته شده توسط من و دلم در شنبه 1386/08/12 ساعت 7:10 موضوع نکات آموزنده | لینک ثابت