من ، تو و یه عالمه حرف

نه از خاکم، نه از بادم

چه امیدی ...

چه فردایی ...

اگر خوشحال، اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی...

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/09/26 ساعت 1:18 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

سفری باید کرد تا سر آغاز رسیدن

سفری ساده ولیکن دشوار آنقدر ساده که از سادگیش قاصدک پی ببرد به دلدادگیش

بی گمان این سفری نیست که از اول راه آن هموار شود

صبر هم باید کرد رنج هم باید برد خون دل باید خورد

تا مبادا دلت از دست زمان سیر شود

یا که پشتت بکند پشت به دشواری ها

سفری باید کرد این سفر الزامیست...

نوشته شده توسط مهسا در چهارشنبه 1386/09/21 ساعت 18:50 موضوع | لینک ثابت

جاری ساختن کلمات برای به زبان آوردن آسان است.

نوشته شده توسط من و دلم در چهارشنبه 1386/09/21 ساعت 0:28 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

سلام دوستان

یک شعر بسیار بسیار زیبا از مولانا براتون نوشتم.. امیدوارم شما هم مثل من لذت ببرید ...

ممنون از دریای لطف شما

زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن                  گردشـــی در کوچــه باغ راز کن.

هر که عشقش در تماشا نقش بست                  عینک بد بینی خود را شکسـت.

علـت عـاشــــق زعـلتــها جــداســـت                  عشق اسطرلاب اسرار خداست

من مـیـــان جســـمها جــان دیـــده ام                  درد را افکنـــده درمـان دیـــده ام

دیــــده ام بــر شـــاخه احـســـاســها                  می تپــد دل در شمیــــم یاسها

زنــدگــی موسـیـقـی گنـجشـکهاست                  زندگی باغ تماشـــای خداســت

گـــر تـــو را نــور یـقیــــن پیــــــدا شود                  می تواند زشــت هم زیبا شــود

حال من ,در شهر احسـاسم گم است                 حال من ,عشق تمام مردم است

زنـدگــی یــعنـی همیـــــــن پــروازهــا                  صبـــح هـا , لبـخند هـا , آوازهـــا

ای خــــطوط چهــــره ات قـــــــرآن من                  ای تـو جـان جـان جـان جـان مـن

با تـــو اشــــعارم پـر از تــو مــی شـود                  مثنوی هایـم همــه نو می شـود.

حرفـهایـم مــــرده را جــــان می دهــد                  واژه هایـم بوی بـاران می دهـــد.

نوشته شده توسط من و دلم در شنبه 1386/09/10 ساعت 22:2 موضوع عاشقانه ها | لینک ثابت

خدایا
مرا مثل هندو
مرا مثل بودا بسوزان
و خاکستر آخرین نغمه های مرا
بر سر خاک مرده بپاش
بر سر خاک بی معرفت
که تا آخرین لحظه حالی نپرسید از من.

من از نسل فرهاد و فریاد بودم
درخت تنم را بسوزان
کمی از صدای مرا در دل بیستون دفن کن
کنار صداهایی از جنس فرهاد و فریاد.

خدایا
مرا مثل هندو
مرا مثل بودا
غریبانه
در غربت رنگ ها و صداها بسوزان
و خاکستر آخرین نغمه های مرا
بر سر خاک مرده بپاش
به آقای شب هم بگو که خطر رفع شد
من مرده ام !

* وصیت - وحید امیری - شهریور 1381

نوشته شده توسط من و دلم در دوشنبه 1386/09/05 ساعت 11:1 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت

               زندگی چون گل سرخیست پر از خار پر از برگ پر از عطرلطیف

                        یادمان باشد اگر گل چیدیم عطر و برگ و خار

                               همسایه دیوار به دیوار  هم اند!

نوشته شده توسط مهسا در پنجشنبه 1386/09/01 ساعت 12:17 موضوع | لینک ثابت

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان

نه به دستی ظرفی چرک می کنند

نه به حرفی دلی را آلوده

تنها به شمعی قانعند

* خوش به حالشون

نوشته شده توسط من و دلم در پنجشنبه 1386/09/01 ساعت 0:34 موضوع مطالب جالب | لینک ثابت