وقتی جزیره به زیر آب رفت عشق از ثروت که قایقی با شکوه داشت کمک خواست و گفت:آ یا میتونم با تو همسفر شوم؟ ثروت گفت:نه  من مقدار زیادی طلا و نقره دارم و جایی برای تو ندارم . عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکانی امن بود کمک خواست. غرور گفت:نه چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد. غم در نزدیکی عشق بود .پس عشق به او گفت:اجازه بده  که با تو بیایم غم با صدای حزن آلود  گفت: آه من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تنها باشم. عشق سراغ شادی رفت و او را صدا  زد اما او انقدر غرق شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را نشنید.اب هر لحظه بالاتر میاد و عشق دیگر ناامید شد که ناگهان صدایی سالخورده گفت من تو را خواهم برد.

عشق از خوشحالی فراموش کرد نام پیرمرد را بپرسد و سریع سوار قایق شد. وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد به راه خود  ادامه داد و عشق تازه متوجه شدکه چقدر به گردن پیرمرد حق دارد.عشق نزد علم رفت و گفت ان پیرمرد کی بود که جان مرا نجات داد؟ علم پاسخ داد : زمان عشق با تعجب پرسید چرا زمان به من کمک کرد؟ علم لبخندی زد و گفت:

                                      زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است

نمي دونم چرا  الكي لبخند ميزنم  الكي خودمو شاد نشون ميدم از بغض ميخوام  بتركم همه رو آروم ميكنم اما خودمو  نميتونم  از فردايي كه ميخواد بياد ميترسم

از اين كه خدا ميخواد با من چه كار كنه دلم ميخواد فرار كنم دلم ميخواد بميرم

من ميخوام با صداي بلند گريه كنم ميخوام داد بزنم

اي خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

چه امیدها که بر تار مویی بسته بودم

چه سوداها که در سر نمی‌پروراندم

چه حسرت‌ها که به چشم می‌دیدم

و چه آرزوها که در ذهن نمی خواندم

افسوس که بر باد شد و رفت

افسوس که با نگاهی بر باد رفت

افسوس که با کلامی رشته رویا ها پاره شد

افسوس که دست ستمگر باد ریشه‌هایم را از خاک بر آورد

افسوس که جور زمانه گرد بر چهره‌ام نگاشت

افسوس ...

چه نواها که با امید خواندم

چه سوزها که با باد گفتم

چه اشک‌ها که با ابر قسمت کردم

افسوس ...

افسوس که سرابی بیش نبود

دریای بی منتهای وصال

افسوس که نوایم در گلویم خاموش شد

افسوس که باد سوز دل مرا ننشنید

افسوس که ابر بغضش را نشکست

چه عبث پیمودم

چه خیالی .... چه خیالی ،

دل من در رویاست

زندگی در جنگ است !!

من از جفای روزگار نهراسیدم

مرا از جور زمانه باکی نیست

دروود بر سختی‌ها

دروود بر زندگی

دروود بر باد

دروود بر ابر

دروود بر امید

    دروود بر بلندای جفای روزگار

" ازت خواهش مي كنم مراقب چشمان من باشي."

دوباره غروب جمعه شد و من دلم خیلی گرفته

اومدم اینجا یکم درد و دل کنم ...

از همتون ممنونم که نوشته هامو میخونین

دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم

شکنجه میشم از خودم نمیتونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها رو سینه من اومده

آخ داره باورم میشه خنده به ما نیومده

 اگه بخوای بری از پیشم ، یه عاشقی دلشکسته ام !

* من با تو ام

دلم برات تنگ شده.....اما من...من ميتونم اين دوري رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟ آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ... ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،توي قلب مني...آره!تو قلب من....براي همينه كه هميشه با مني...براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي...براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه...هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم....ديگه نميتونم تحمل كنم...دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم....دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطر ت. صداي مهربونت رو ميشنوم ...و آخر همهء اينها...به يه چيز ميرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم
حالا من اين تنهايي رو خيلي خيلي دوسش دارم.. به اين تنهايي دل بستم...حالا ميدونم كه اين تنهايي خالي نيست...پر از ياد عشقه.. پر از اشکهای گرم عاشقونه

یه دروغ بزرگ :

 من خیلی حالم خوبه ، همه چیز عالی پیش میره ... !!!

* دروغ چیز بدیه...!   

* نا امید نباش بچه جون - به خدا توکل کن و برو !

ای خداااااااااااااااا ...

اگه خود کشی گناه نبود ... چه حالی میداد !
رگمو میزدم و خونمو می پاشیدم به در و دیوار و روی  آیینه با خونم مینوشتم : من و دلم!

* بمیر بابا !

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند.

هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم

زیرا چو زاهدان سیه كار خرقه پوش

پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود

بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا

نام خدا نبردن از آن به كه زیر لب

بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا

ما را چه غم كه شیخ شبی در میان جمع

بر رویمان ببست به شادی در بهشت

او می گشاید ... او كه به لطف و صفای خویش

گوئی كه خاك طینت ما را ز غم سرشت

توفان طعنه خنده ما را ز لب نشست

كوهیم و در میانه دریا نشسته ایم

چون سینه جای گوهر یكتای راستیست

زین رو بموج حادثه تنها نشسته ایم

مائیم ... ما كه طعنه زاهد شنیده ایم

مائیم ... ما كه جامه تقوی دریده ایم

زیرا درون جامه بجز پیكر فریب

زین هادیان راه حقیقت ندیده ایم!

آن آتشی كه در دل ما شعله می كشید

گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود

دیگر بما كه سوخته ایم از شرار عشق

نام گناهكاره رسوا! نداده بود

بگذار تا به طعنه بگویند مردمان

در گوش هم حكایت عشق مدام! ما

«هرگز نمیرد آنكه دلش زنده شد بعشق

ثبت است در جریده عالم دوام ما»

* راستی عشق از نظر شما چه معنی میده ؟!

منو درگیر خودت کن تا جهانم زیر و رو شه

تا سکوت هر شب من با هجومت زیر و رو شه

بی هوا بدون مقصد سمت طوفان تو میرم

منو درگیر خودت کن تا که آرامش بگیرم

با خیال تو هنوزم مثل هر روز و همیشه

هر شب حافظه ی من پر تصویر تو میشه

با من غریبگی نکن با من که در گیر تو ام

چشماتو از من برندار من مات تصویر تو ام

تو همینجایی همیشه با تو شب شکل یه رویاست

آخرین نقطه ی دنیا توو جهان من همینجاست

تو همینجایی و هر روز من به تنهایی دچارم

منو نزدیک خودم کن تا تو را یادم بیارم

با من غریبگی نکن با من که در گیر تو ام

چشماتو از من برندار من مات تصویر تو ام

....

دختره اونجا نشسته،گریه میکنه،زاری میکنه .....  !!!!

* منم اینجا نشستم واسه شما گلواژه مینوسیم !